امام حسین...
امام حسین -علیه السلام- تنها در مقابل یک لشگر شبه آدم(!) قرار گرفته و هیچ یاری نداره...
روبرو یک لشگر که ثابت کرده که بویی از انسانیت نبرده و پشت سر اهل حرم ،من که دارم دیونه میشم که امام اون موقع چه حسی داشته؟ این فکر که بعد شهادت امام چه بلایی سر فرزندانش میاد؟
ولی دیگه لازم نیست امام نگران علی اصغر باشه...
امان از دل زینب...
راستی چقدر خوبه که ما اهل کوفه نیستیم!
پ.ن.1:کلا" وبلاگ به حالت تعطیل در اومده! من که دیگه دارم از خستگی می میرم این ده روز هم که علاوه بر کارهای یومیه قبل محرم چند ساعت هم به عزاداری اختصاص داشت و اوضاع بدتر بود ،دلم نمیاد که ننویسم ولی وقتی نمانده برام...
دوست دارم در مورد مشکلات سربازی بنویسم که به نظرم خیلی مهمه!
سعی می کنم حداقل این رو بنویسم ،جاتون خالی (شاید هم نه خالی) شیفت بودم نصفه شب سر پست یه چیزایی نوشتم که باید تایپش کنم.
یه سوال یه دوربین هست که کنترل می کنه که نگهبان ها سر پست باشند و پاس بخشها بیدار کافیه که یک لحظه غفلت کنی که یک روز ممنوع الخروج بشی! به نظر شما نمیشه که این دوربین به جا نگهبان ها محوطه رو کنترل کنه و ما بخوابیم!؟
به نظرم کارشون با عقل خیلی جور در نمیاد فکر نکنم بحث آموزش مطرح باشه چون فکر کنم اندازه 24 ساعت حداقل تو آموزشی پست داده باشیم!
نمی دونم شاید من خیلی عاقلم یا اونا عاقل هستند و من خنگ! خلاصه یه کارهایی می کنیم که با عقل خیلی جور در نمیاد!
